کشاورزان قهدریجانی خواستار تغییر نحوه پرداخت “حق نَکِشت” خود شدند

به گزارش ایرنا، این کشاورزان، امروز شنبه با حضور در دفتر جهاد کشاورزی شهرستان فلاورجان خواسته خود را مبنی بر تغییر روش و نحوه پرداخت “حق نکشت” مطرح کردند و از مسوولان خواستند تا به خواسته آنها رسیدگی کنند.

نماینده کشاورزان شهرستان فلاورجان در این زمینه به خبرنگار ایرنا گفت: در سال های گذشته، خسارت خشکسالی و “حق نکشت ” برای کشاورزان غرب استان از جمله شهرستان فلاورجان از طریق واریز پول به حساب “سر دریچه”(ها) انجام می‌گرفت.

مهدی قدیری با بیان اینکه “سردریچه” وظیفه توزیع آب را بین کشاورزان و حقابه‌داران زیر مجموعه خود برعهده دارد، افزود: در سال های گذشته این روش مرسوم بود که حق ناشی از عدم کشت به این افراد پرداخت می‌شد تا آنها نیز سهم هر کشاورز را بر اساس شاخص هایی مانند سهم آب و میزان کشت و زمین بپردازند.

وی ادامه داد: اما امسال از سوی جهاد کشاورزی به ما اعلام شد که هر کشاورز باید مشخصات کامل علاوه بر کُد ملی و شماره حساب بانکی خود را بصورت جداگانه به این اداره تحویل دهد تا هزینه حق نکشت او بصورت مستقیم به حسابش واریز شود.

قدیری با تاکید براینکه جمع آوری اطلاعات خواسته شده به مدت زمان زیادی نیاز دارد، تصریح کرد: این موضوع مورد انتقاد کشاورزان شهرستان‌های فلاورجان، مبارکه و لنجان در غرب قرار گرفته است و امروز تعدادی از کشاورزان قهدریجان با حضور در اداره جهاد کشاورزی فلاورجان خواستار رسیدگی به این موضوع شدند.

وی با اشاره به اینکه هیچ بحثی در باره پرداخت نشدن حق کشت وجود ندارد، اضافه کرد: کشاورزان قهدریجان خواستار این هستند که سازوکار و نحوه پرداخت این هزینه به روال سال های قبل بازگردد.

قدیری خاطرنشان کرد: شغل اکثریت قریب به اتفاق مردم قهدریجان و شهرستان فلاورجان، کشاورزی است و بدلیل مشکل کمبود منابع آبی در سال های اخیر با مشکلات زیادی مواجه شده‌اند.

حدود ۲۲ هزار هکتار زمین زراعی در شهرستان فلاورجان وجود دارد که به گفته فعالان صنف کشاورزی این خطه، بدلیل قطع آب زاینده‌رود درصد عمده‌ای از این اراضی خشک شده است.

عمده محصولات این منطقه گندم، برنج، جو، انواع صیفی‌جات بخصوص پیاز و علوفه است.

شهرستان فلاورجان با حدود ۲۵۶ هزار نفر جمعیت در ۹ شهر و ۶ دهستان در غرب اصفهان و در مسیر رودخانه زاینده‌رود است؛ قهدریجان یکی از شهرهای فلاورجان است.

گفتنی است زاینده‌رود که نقشی اصلی و مؤثری در پایداری محیط زیست، تامین آب آشامیدنی، رونق کشاورزی، اقتصاد و گردشگری منطقه مرکزی و هستی تالاب گاوخونی دارد، در دهه‌های اخیر بدلیل برداشت‌های غیرقانونی در بالادست، انتقال آب به حوضه های دیگر، تراکم جمعیت و کاهش نسبی بارندگی‌ها، به یک رودخانه با جریان دوره‌ای تبدیل و در پایین دست با خشکی مواجه شده است.

 مقایسه آمارها با یکدیگر نیز نشان می‌دهد که پس از چند سال، خشکسالی‌ بطور گسترده‌ای سراغ کشورمان آمده و منطقه مرکزی ایران و استان اصفهان نیز از تبعات آن در امان نمانده است.

در این میان، سال ۱۴۰۰ بر اساس اطلاعات مرکز ملی پایش و هشدار خشکسالی بعنوان خشکترین و کم بارش‌ترین سال در ۵۰ سال اخیر محصول می‌شود بطوریکه تا پایان شهریور امسال متوسط پُرشدگی مخازن سدهای کل کشور حدود ۴۰ درصد بوده است . 

در همین راستا، وضعیت ذخیره آب سد زاینده‌رود از خط قرمز هم عبور کرده و بر اساس آخرین اطلاعات ارائه شده توسط استاندار اصفهان، میزان آب موجود در سد زاینده‌رود حدود ۱۷۰ میلیون مترمکعب بوده که تنها نزدیک به ۶۸ درصد آن با توجه به محدودیت‌های فنی قابل برداشت است.

به عبارت دیگر، از میزان آب پشت سد زاینده‌رود تنها ۱۱۴ میلیون مترمکعب قابل استفاده است و در حقیقت، ذخیره سد زاینده‌رود امسال به کمترین میزان خود در طول هشت سال اخیر رسیده است.

در هر حال، مشکلات ناشی از خشکسالی زاینده‌رود، مشکلات بسیاری را در این استان بخصوص برای کشاورزان پدید آورده است.