آدینه کرج، مصطفی فراغت/ اغلب ما پیش از آنکه مرگ به سراغ مان بیاید از یاد می رویم. من در گوشه ی اتاق، تو در لابه لای کار و او در انتهای کوچه ای بن بست و در خانه ای قدیمی.

بیشترمان آنقدر از یاد می رویم که مرگ هم فراموش می کند سراغ مان را بگیرد. نه چیزی خلق می کنیم و نه تلاشی برای آن داریم. از یاد می رویم و از یاد می بریم؛ گویی هیچگاه در این دنیا نبوده و هیچ گاه در این سرزمین نزیسته ایم.

بعد از مرگ؛ چند روزی نبودن مان را فریاد می زنند ‌و دوباره سکوت و دوباره فراموشی. و تمام چیزی که از ما بجا می ماند به قاب عکسی خلاصه می شود، قابی خاک گرفته در گوشه اتاق!

اما برخی جاودانه زندگی می کنند و جاودانه می مانند. هستند و بعد از مرگ نیز حضورشان ادامه می یابد. همان هایی که تمام عمرشان به تلاش گذشته؛ به خلق کردن. آن هایی که به خوردن و خوابیدن تَن نداده و برای نام شان می آموزند و اثری ماندگار می آفرینند. آن هایی که مثل من و تواند؛ اما مثل من و تو فکر نمی کنند.

مانند شهدایی که رشادت شان در هشت سال دفاع مقدس جاودانه شد.  ورزشکارانی که مدال های شان در آوردگاه های جهانی و المپیک ماندگار ماند؛ نویسنده هایی که از فکر و قلم شان کتاب های شاخص زاییده شد، هنرمندانی که اثرهایی ماندگار ثبت کردند. مثل پرویز بهرام که بعد از رفتنش، هنر و صدایش همچنان به زندگی ادامه خواهد داد.

اخبار کرج

منبع: مدیریت شهری کرج

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید


قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی